Zevende keer opnieuw ver weg, opnieuw de zon op!
Zin in lucky number seven? Na zes zalige Petit Tours zakken we heel graag nog eens af richting zon. Tinto de verano, sangría, jamón ibérico… ¿Y por qué no? iVamos a la playa! En nog veel verder. Samantha wist het al in 1971: ♫Eviva España♫.
Wij voegen daaraan toe: E viva Portugal…
2019
Waregem – Rotterdam – Leeuwarden – Utrecht – Willemstad
2020
Noodgedwongen home sweet home, courtesy of corona.
2021
Waregem - Valkenburg - Düsseldorf - Kassel - Keulen - Valkenburg
2022
Waregem - Malmedy - Frankfurt - Fulda - Königswinter - Malmedy
2023
Waregem - Schengen - Straatsburg - Baden-Baden - Baden-Baden - Schengen
2024
Zadar - Split(2x) - Lustica Bay(2x) - Dubrovnik
2025
Brindisi - Gallipoli(2x) - Ostuni a mare(2x) - Bari
2026
Vigo - Porto - Vidago - Salamanca - Madrid
Richting noord, oost, zuid of west; finaal zal blijken: thuis is wellicht best. Maar de weg ervandaan en er terug heen is niet minder dan een must.
We warmen op in Kortrijk met een plezante pre-start en een uitdagende proloog. Je classic car krijgt z’n technische keuring & er is de administratieve check om vervolgens nadien met een glaasje Pommery kennis te maken met de andere deelnemers.
Nog één weekje. De zon lonkt.
Bienvenido a Galicia, de groene tuin van Spanje die zo heerlijk wordt bezongen door Julio, ‘el rey del romanticismo’.(*) Wie weet hoor je zijn oorwurm op je radio terwijl je langs de Rías Baixas richting Portugal cruiset. De geur van kleine vissersdorpjes vermengt zich hier moeiteloos met die van de Albariñowijngaarden en straks de Vinho Verde. Steek de Miño over en steek je Spaans maar weg. Tijd om je Portugees op te poetsen, want Porto nadert. Zie je de heuvels en de bruggen over de Douro al? En zie je die porto straks al aan je lippen? Daar, aan de overkant, hoog in de heuvels, wacht op jou hotel The Yeatman, waar je met een prachtig panorama op Porto de saudade diep in je vezels voelt. Dorme bem.
Vandaag mag je in de mooiste vallei van het zuiden kronkelen langs de Douro, langs steile wijngaarden en terrasvormige heuvels, bakermatten van de wereldberoemde portwijnen. Je rijdt langs pittoreske dorpjes stroomopwaarts. Langzaam wordt de Douro smaller, het landschap groener, rustiger. Er komt fado uit je radio. Wie weet stop je wel in Peso da Régua of Pinhão voor een lunch met zicht op de rivier. En dan, met de zon in de rug noordwaarts naar Vidago, vermaard om zijn thermale bronnen. Hier logeer je vanavond in het majestueuze Vidago Palace, een historisch luxehotel midden in een park waar het zalig toeven wordt.
Ontbijten als een koningskind, je moet het een keer in je leven doen. Waarom niet in het Vidago Palace? En haal je (ongetwijfeld) royale Spaans ook maar weer boven, want groene heuvels leiden je daarna naar de grens met Castilië, waar het landschap voor je ogen transformeert. Je bent weer in een ander land aanbeland. Maar ook hier: schilderachtige valleien en authentieke stadjes zoals Chaves en Ciudad Rodrigo, perfect voor un cortado más op een terras. (Een pittige ‘petit lait russe’, in het schoon Vlaams). En met één zekerheid: vanavond gaat de zon voor je onder in de Parador de Salamanca, op een steenworp van de Casa de las Conchas en de wereldberoemde Universidad. Hier hangt historie in de lucht.
Eindeloze vlaktes en af en toe een dorp dat als een oase voor je opduikt: het Castiliaanse landschap houdt nooit op. Je volgt nu brede wegen die stilaan klimmen richting de Sierra de Guadarrama. Aan jou de keus, waar houd je halt: in Ávila of Segovia? Allebei zijn het UNESCO-werelderfgoedsteden, allebei omringd met van cultuur doordrongen middeleeuwse muren. Wie kiest verliest? iHombre, que no! Het is twee keer prijs. En de hoofdprijs moet nog komen: het machtige Madrid. Die dos cervezas gaan nu wel welkom zijn. Slapen doe je in The Madrid Edition, een modern luxehotel in het hart van de hoofdstad. iVenga!
We zoeken nog één keer de Sierra de Guadarrama op. Hier ruik je de dennen al voor je ze ziet… en dan zijn ze daar plots: de machtige bossen, de bergpassen, de prachtige vergezichten. Je rijdt door het Lozoya-dal, kruist het charmante Rascafría, ziet links en rechts mooie meren en natuurparken, en botst op de vestingmuren van Buitrago del Lozoya… claro que sí: tijd voor un cortado más. Of dos cervezas. Un tinto de verano. Wie zal het zeggen? Jij zeker?
En dan: bye-bye bergen, hola Madrid. Julio Iglesias zingt al vijf dagen in je hoofd, hoogtijd voor een nieuwe oorwurm. Laat je innerlijke Gipsy King maar los. Bij het opstijgen, allemaal, uit volle borst: Volare, oh-oh…
Y se acabó. Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan. Y tu?